Józef Baran, Gen marzenia. Zapiski z przełomu wieków 1997-2026. Redaktor prowadzący: Hubert Musiał. Projekt okładki: Paweł Siluk. Korekta: Sylwia Majcher. Indeks: Mirosław Szot. Na okładce wykorzystano nieznacznie przetworzony cyfrowo obraz Adama Kwaśniego pt. „Gen marzenia”. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2026, s. 656.

Gen marzenia to swoiste silva rerum o charakterze quasi-dziennika, w którym zacierają się granice formalne literatury wysokiej na rzecz niezwykle osobistego, by nie rzec – potocz­nego, codziennego języka. Jest to także poetycka próba au­tobiografii. Ten nietypowy dziennik, a raczej zapiśnik, w wielu momentach przypomina raczej Myśli nieuczesane Stanisława Jerzego Lecą niż klasyczny dziennik intymny. To prawdziwy konglomerat gatunkowy prozatorsko-poetycki: jest w nim i fik­cja, i dokument, poezja (80 wierszy!) i aforyzmy, wywiad, an­kieta i reportaż, ale nade wszystko osobista korespondencja z przyjaciółmi i wnuczką.

Lekki styl Józefa Barana, znany z jego licznych publikacji, świetnie koresponduje z osobistym wydźwiękiem tomu, co sprawia, że lektura staje się prawdziwą ucztą.