Zdzisława Górska, Nieskończoność chwili. Wiersze z lat 2022-2025. Redakcja: Zdzisława Górska. Korekta: Filip Szałasek. Projekt typograficzny i projekt okładki: Agata Zahuta. Fotografia na okładce: Jolanta Augustynek. Słowa wstępne: Robert Godek oraz Mirosław Czarnik. Wydawnictwo AGAZAH. Agata Zahuta, Krosno 2025, s. 140.

Zdzisława Górska najlepiej i najpełniej definiuje liryczny kształt niniejszego tomiku, bo to wła­śnie relacja człowiek–świat wybija się na plan pierwszy w semantycznie zróżnicowanej war­stwie liryków napisanych w latach 2022-2025. Relacja skomplikowana, wielowymiarowa, z jed­nej strony zależna od historycznych wstrząsów i mechanizmów rządzących wielką, wydarze­niową historią, a z drugiej – przejawiająca się w skali mikro – odwołująca się do prywatnych przeżyć. (...)

Zakres odwołań jest naprawdę imponujący: od potocznych frazeologizmów do odległych mi­tologicznych skojarzeń, sięgających nie tylko Grecji i Rzymu, ale także Skandynawii; od wy­

bitnych przedstawicieli różnych dziedzin sztuki (Okudżawa, Vermeer, Tycjan, Monet, van Gogh) po naukowców i ikony popkultury (Tesla, Fibonacci, Coco Chanel, Foucault). Wszystkie one wykorzystane w pełni funkcjonalnie – to nie wtręty i literackie błyskotki mające na celu otaczać autora nimbem naukowości i wiedzy. To elementy budujące logikę tekstu i jego znaczeniowe uporządkowanie.

Z recenzji dra Mirosława Czarnika

Doświadczenie wędrówki, podróży sięga doskonałej jak dmuchawce konstrukcji La Sagrada Familii w Bacelonie, koloru nieba w Asyżu, księżyca nad Aalborg, dzikich plaż Skagen, Morza Północnego i Bałtyku w Jutlandii, gwarnego Placu Świętego Marka, gondoli i Mostu Westchnień w Wenecji, budynku ONZ i Central Parku w Nowym Jorku. (...) Piękno jest w przyrodzie, tam, gdzie galaktyka koron jabłoni, wiśnie z pompejańskim odcieniem różu, symfonia skrzydeł, szumów, treli, gdzie wszystko jest pełne życia, pnie się do nieba, do słońca, w górę, w wysokość. Wewnętrzne wyobrażenia prowadzą do historii Dawida i Goliata, Arki No­ego, żony Lota, Niobe, Zeusa i Tantala, Thora i Odyna, Walkirii i Wikingów, Don Kichota i Dulcynei, Petrarki i Laury. Przywołują muzykę Chopina i innych kompozytorów, obrazy Vermeera, Tycjana, van Gogha, pytania stawiane przez Dostojewskiego. Ów wewnętrzny zmysł wzroku przechodząc nad całunami rozpa­czy, wywołuje twarze osób, które w wymiarze naszego serca są dokładnie obecne.

Z recenzji dra Roberta Godka

Zdzisława Górska – poetka, autorka licznych artyku­łów, felietonów, esejów i reportaży. Od 2003 roku jest członkiem ZLP OZ w Rzeszowie, a od 2004 roku członkiem Polish American Poets Academy w Wellington NJ” USA.

Laureatka wielu konkursów poezji i licznych nagród. Autorka tomików wierszy, m.in.: „Wieczne źródło” Strzy­żów 1996; „Przesiewanie czasu” Rzeszów 1999: „Po rajskim jabłku Ziemi idę” Krosno 2002: „Atlantycka huśtawka” Rzeszów 2006 /Nagroda ZLP „Złote pió­ro” 2007/; „Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II w da­rze” Rzeszów 2007; „Warto być” Tuchów 2007: „Odlatuje czas” Tuchów 2012; Nagroda „Grand Prix” w Konkursie „Dać świadectwo 2011” i wydanie tomiku „Wyprzedaż złudzeń” Kraków 2012; „Ponad czasem” Rzeszów 2012; „Spacer po śladach dni” Rzeszów 2016; „Ulotność” Rzeszów 2019 oraz prozy emigra­cyjno-wspomnieniowej „Przylądki mojej nadziei” Krosno 2010. nagrodzonej „Złotym Piórem” 2011, Nagrodą ZLP/O w Rzeszowie.

Honorową Nagrodę miasta Strzyżowa – Statuetkę Św. Michała – otrzymała w roku 2009 oraz tytuł „Zasłużony dla miasta i powiatu Strzyżów” w latach 2002 i 2005. W roku 2002 wyróżniona przez Ministra Kultury odznaką „Za­służony Działacz Kulimy”.

W 2015 roku otrzymała Nagrodę Zarządu Województwa Podkarpackiego za całokształt twórczości.