Eugeniusz Kurzawa, Plac Słowiański 12. Redakcja: Autor. Projekt okładki: Wojciech Olejniczak. Wykorzystano rysunek Krzysztofa Rutkowskiego. Konsultacje: Bogdan Idzikowski, Jerzy Kwaśniewicz, Ewa Narkiewicz-Niedbalec, Barbara Nau, Wacław Patalas, Alicja Rybałko, Hanna i Jan Srecyszynowie, Grażyna Stachówna, Jan Stolarczyk, Janusz Taranienko, Zofia Wileńska. Ilustracje: ze zbiorów autora, fotografie „Tekturowca” – prawdopodobnie Waldermar Trębacz, Ryszard Niedzielski oraz autorzy nierozpoznani. Wydawca: Pro Libris – Wydawnictwo WiMBP im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze, Zielona Góra 2026, s. 246

„Plac Słowiański 12” jest drugą częścią wspomnień Eugeniusza Kurzawy rozpoczętych „Rynkiem 11”. Obecnie zapoznajemy się z dalszym ciągiem jego biografii obejmującym okres studiów. „Plac Słowiański 12” dotyczy barwnych lat żakowskiej młodości i tego, co z nich wynikło. Poznajemy niepowtarzalny dom studenta „Tekturowiec” stojący przy placu Słowiańskim w Zielonej Górze, młode środowisko uczelniane tworzące z fantazją zręby kultury studenckiej w mieście dopiero od niedawna akademickim, a dalej obejrzymy oczami pisarza wydarzenia i postacie związane z życiem literackim i kulturalnym kraju. O ile „Rynek” był opowieścią pogodną, o tyle w „Placu” nie brak nostalgii i gorzkich rozważań o latach minionych i własnych dokonaniach Kurzawy. Zwraca uwagę ilość szczegółów mówiących o przeszłości: zapamiętanych i zapisanych przez autora z wielką pieczołowitością.

Dzięki temu wspomnienia te mają dużą wartość dokumentalną, choć oczywiście są to zapisy subiektywne.