Anna Giesko, Oddychaj. Redakcja i słowo wstępne: Andrzej Dębkowski. Zdjęcie autorki na IV stronie okładki: Jolanta Stelmasiak. Projekt okładki i ilustracje: Grzegorz Karasiński. Wydawnictwo Autorskie Andrzej Dębkowski, Zelów 2026, s. 68.

Anna Giesko – pochodzi z Tomaszowa Mazowieckiego. Autorka tomów poetyckich: „Nim w tobie niepamięć”, „Woda w wazonie”, „Ziemia wcale nie jest okrągła” oraz „Sia­nokosy”. Laureatka kilkudziesięciu ogólnopolskich konkur­sów poetyckich. Publikowała w pismach literackich, czaso­pismach i antologiach, m.in.: „Gazeta Kulturalna”, „Siódma Prowincja”, „Akant”, „Sycyna”, w prasie lokalnej, a także w almanachach pokonkursowych. Jej wiersze tłumaczone na język niderlandzki znalazły się roczniku poezji miłosnej 2024 „Wwierszowzięci – Intymnie”. Pasjonatka prozy Ste­phena Kinga.

Są książki poetyckie, które czyta się jak zbiór wierszy – pojedynczo, wybiórczo, czasem z zachwytem nad obrazem, czasem z dystansem wobec emocji. Są jednak i takie tomy, które domagają się czytania w całości, w skupieniu, niemal w jednym oddechu, bo dopiero wtedy odsłaniają swój wewnętrzny porządek, sens i ciężar. „Oddychaj” Anny Giesko należy bez wątpienia do tej drugiej kategorii. To książka, która nie tylko opowiada o życiu, lecz sama jest zapisem życia – jego rytmu, pęknięć, powrotów i cichych, codziennych cudów trwania.

Tytułowe „oddychaj” nie jest tu ozdobą ani retorycznym gestem. To słowo-klucz, słowo-oś, wokół którego obraca się cały tom. Oddychanie w tej poezji oznacza istnienie w pełnym sensie: bycie w ciele, w pamięci, w relacji z drugim człowiekiem, z Bogiem, z czasem. Oddychanie staje się aktem oporu wobec śmierci, lęku, przemijania, ale też wobec pustki i automatyzmu współczesnego życia. W wierszach Anny Giesko oddycha się wspomnieniem dzieciństwa, zapachem chleba, bólem choroby, miłością, która nie zawsze ocala, i stratą, która zostawia trwały ślad w ciele. (...) 

Ze wstępu Andrzeja Dębkowskiego