Nowości książkowe

Alain Demurger, Rycerze Chrystusa. Zakony rycerskie w średniowieczu. Przełożyła: Justyna Nowakowska. Przygotowanie edycji: Jacek Małkowski. Redakcja: Magdalena Fuśniak. Fotografia na okładce: Edouard Odier, Odparcie oblężenia Rodos przez Pierre'a d'Aubusson, XIX wiek. Wydawnictwo Astra, Kraków 2019, s. 440. 

 

 

 Alain Demurger proponuje czytelnikom syntetyczne spojrzenie na historię zakonów rycerskich z szerszej perspektywy, przez pryzmat czasów, które były świadkiem ich narodzin, rozkwitu, przeobrażeń i upadku.

Utworzenie zakonów o religijno-militarnym, a więc nowatorskim jak na tamte czasy charakterze, było odpowiedzią średniowiecznego chrześcijaństwa na wyzwania i trudności, z jakimi przyszło mu się zmierzyć nie tylko w Ziemi Świętej w czasach wypraw krzyżowych, ale także na Półwyspie Iberyjskim w okresie rekonkwisty i na terenach nadbałtyckich w czasie chrystianizacji pogańskich plemion. Stworzenie nowego bytu, mnicha-rycerza, odzianego w zbroję z żelaza i wiary, wyposażyło średniowieczny Kościół w armię żołnierzy wiernie wypełniających zadania obrony chrześcijaństwa i wcielających w życie idee walki z „niewiernymi” Zakony rycerskie, łączące modlitwę i kontemplację z niesieniem pomocy pielgrzymom, ubogim i chorym oraz z działaniami zbrojnymi w obronie chrześcijaństwa były skrojone na miarę swoich czasów. Do ich niebywałego rozwoju przyczyniły się wyprawy krzyżowe, rekonkwista i chrystianizacja terenów nadbałtyckich. Z czasem zakony wyzbyły się militarnych prerogatyw, stanowiących o ich oryginalności, aby dostosować się do nowych warunków, porzuciły walkę zbrojną, powracając do swej pierwotnej działalności, czyli niesienia pomocy potrzebującym.

Alain Demurger – francuski historyk, mediewista, emerytowany wykładowca historii średniowiecznej na Université de Paris I Panthéon-Sorbonne. Zajmuje się historią późnośredniowiecznej Francji, zwłaszcza historią zakonów rycerskich i wypraw krzyżowych. We Francji zyskał sobie miano „Specjalisty od templariuszy”.

 

Adam Ryszard Prokop, Jedenastemu. Redakcja – Zuzanna Przeworska. Zdjęcia: Adam Ryszard Prokop, Krystyna Prokop. Okładka, opracowanie graficzne: Oficyna Reklamowo-Edytorska DRACO-ART w Pile – Renata Drozd. Wydawca: Wydawnictwo Media Zet Zuzanna Przeworska, Wydanie I , Piła – 2020, s. 56.

 

 

Nakładem Wydawnictwa Media Zet ukazał się ciekawy, bardzo intrygujący tomik wierszy „Jedenastemu” Adama Ryszarda Prokopa. To poetycka opowieść o filozofii codzienności osadzona „między człowiekiem a czasem” . Poeta wygrywa na strunach słowa to, co się dzieje tu i teraz. Poetyka oparta na paradoksie i wrażliwości. W świecie pełnym chaosu „spojrzenie człowieka / jak dym w księżycu / ulotne / a w murach / pustka”. Człowiekowi trudno odnaleźć się w mikroświecie, stąd tyle detali z codzienności, a także w makroświecie, tu zaś rządzi metafora. To tęsknota człowieka za zrozumieniem w świecie, w którym „jeden dotyk wystarczy/ by zaćmić niebo człowiekiem/ tu i teraz/ roztrzęsione”.

To poezja oszczędna, z trafnymi, często zaskakującymi, przewrot-nymi pointami, niektóre wiersze przypominają wręcz aforyzmy. Bywa, że poeta opowiada o świecie poprzez grę słów, także i te poetyckie zabawy językowe są pretekstem do stawiania pytań o sens życia. Odkrywanie własnej refleksji o życiu jest siłą tej poezji. Tym tytułowym „jedenastym” jest każdy z nas.

Zuzanna Przeworska

 

Agnieszka Markowicz, Papa can you hear me? Oprawa literacka: Ewa Klajman-Gomolińska. Wybór, opracowanie i wstęp: Angelika Maria Gomolińska. Fotografie: Katarzyna Kozera, Agnieszka Markowicz, Piotr Doweyko, Jakub Zdanowicz. Fotografia na okładce: Piotr Doweyko. Projekt okładki: Angelika Maria Gomolińska. Wydawca: RAMSKO.COM, Olsztyn 2020, s. 64.

 

 

 

Łyczezar Seliaszki, Wiersze wybrane. Przekład z bułgarskiego Wera Dejanowa i Teresa Moszczyńska-Lazarowa. Redakcja i słowo wstępne: Stanisław Nyczaj. Korekta i opracowanie typograficzne: Irena Nyczaj. Obraz na okładce: Leszek Niciński. Oficyna Wydawnicza STON2, Kielce 2016, s. 94.

 

 

 


 

Piotr Dmochowski, Zapiski z przedednia Apokalipsy. Zdjęcie na okładce – przód: Nathan Province. Zdjęcie na okładce – tył: Seigfier Forster RFI. Wydawnictwo MD, Warszawa 2020, s. 688.

 

 

Książka Piotra Dmochowskiego jest pierwszym z sześciu tomów diariusza jaki prowadzi on od 2013 roku poświęcając go w części opisowi swoich starań o jak najszerszą propagację dzieła Zdzisława Beksińskiego, a w części dając upust luźnym refleksjom, wspomnieniom i rozmyślaniom na inne tematy. O ile pierwsza część „zapisków” z 2013 roku zainteresuje szczególnie miłośników Mistrza, o tyle druga jest skierowana do szerszego kręgu odbiorców.

 

Tomasz Jastrun, Dom pisarzy w czasach zarazy. Iwicka 8A. Redakcja o indeks: Magdalena Niedzwiedzka. Konsultacja merytoryczna: Michał Kabata. Projekt okładki i książki: Krzysztof Łada. Fotografie na okładce: Archiwum Tomasza Jastruna. Korekta: Adam Osiński, Maria Osińska. Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2020, s. 454.

 

 

To opowieść o warszawskim budynku i jego mieszkańcach.

Tomasz Jastrun wraca do dziejów rodzinnego domu przy ulicy Iwickiej 8A, który w stalinowskich latach zamieszkiwali znani pisarze. Książka mówi o procesie zniewalania duszy, o sztuce miażdżonej walcem historii. ale także o przebudzeniu i triumfie prawdy. Autor stara się zrozumieć, dlaczego twórcy podpisali pakt z diabłem.

Kilkadziesiąt lat zbierania materiałów zaowocowało bardzo osobistym, gorącym i chwilami autobiograficznym tekstem. Pełnym anegdot, dygresji, czasem skandalizujących faktów z życia artystów. Intrygujący reportaż, esej i pamiętnik wzbogacony niezwykłymi dokumentami i zdjęciami. Drugą część książki stanowią wywiady z pisarzami, mieszkańcami domu. Wszystko to nasycone poetycką wrażliwością autora.

Tomasz Jastrun – poeta, prozaik, dziennikarz i felietonista. Publikował w paryskiej „Kulturze”. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Polskiego w Sztokholmie i attaché kulturalnego w Szwecji. Od lat pisze do wielu miesięczników i tygodników, takich jak: „Zwierciadło”, „Twój Styl”, „Przegląd”, „Newsweek” czy „Wprost”. Jest autorem powieści, tomów wierszy, książek dla dzieci oraz zbioru pt. Mimo wszystko. Felietony 2007-2012.

 

Jack Fairweather, Ochotnik. Prawdziwa historia tajnej misji Witolda Pileckiego. Przekład: Arkadiusz Romanek. Projekt okładki na podstawie oryginału autorstwa Two Associates. Opieka redakcyjna: Ewelina Olaszek. Weryfikacja tłumaczenia: Katarzyna Chiżyńska. Adiustacja: Witold Kowalczyk. Korekta: Joanna Kłos, Irena Gubernat. Wydawnictwo Znak Horyzont, Kraków 2020, s. 510.

 

 

Honor żołnierza,niewiarygodna odwaga i samobójcza misja

 

We wrześniu 1940 roku do KL Auschwitz trafia Witold Pilecki. Przekroczywszy bramę z napisem „Arbeit macht frei”, staje się numerem 4859. Mundur polskiego oficera dobrowolnie zmienia na obozowy pasiak, by spełnić swą patriotyczną misję.

 

Pilecki tworzy ruch oporu, podczas gdy Niemcy przekształcają obóz koncentracyjny w machinę śmierci. W ludziach, dla których jedynym celem jest przetrwanie, budzi nadzieję i wolę walki. Jego raporty – będące dramatycznym wołaniem o pomoc z samego środka piekła na ziemi – wydostają się za druty obozu. Pomimo ich przerażającej treści ratunek jednak nie nadchodzi.

 

Czy zachodni świat mógł powstrzymać Holokaust? Czy misja Pileckiego miała szansę powodzenia?

 

Ochotnik to opowieść o polskim bohaterze, oparta na nieznanych dotąd źródłach i relacjach świadków, o której powinien się dowiedzieć cały świat.