Zbigniew Niedźwiecki, Grzech przemilczenia. Okładka: Wojciech Jaruszewski, Stanisław Przewłocki. Korekta: Ewa Gorzaniak, Barbara Ciborska. Inspiracja: Krzysztof Niski. Wydawnictwo Kaliny, Wrocław 2021, s. 384.

Zbigniew Niedźwiecki Ravicz jako prozaik zadebiutował w 2009 roku powieścią społeczno-obyczajową „Grzech przemilczenia”, a następnie spod jego pióra wyszedł zbiór satyrycznych opowiadań pt. „Przypadki małżeńskie”. Na kanwie własnej sztuki teatralnej o Daisy von Pless w 2016 roku autor napisał pierwszy tom powieści biograficznej „Daisy. Błękitna tożsamość”, a cztery lata później drugi. Ostatnią książką w jego dorobku są „Barwne scenki z życia we dwoje” (2021). Pisarz jest człon­kiem Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

Gdy człowiek schodzi na drogę przestępstwa, przypomina kierowcę, który zjechał niewłaściwym zjazdem z autostra­dy – nie może od razu zawrócić. O ile kierowcy zawracają, o tyle w prawdziwym życiu nie jest to takie proste. Grzech przemilczenia to historia młodego mężczyzny, który w imię źle pojętej przyjaźni popada w tarapaty życiowe. Książka opowiada, w jaki sposób usiłuje się z nich wydostać.

Powieść osnuta jest na prawdziwych wydarzeniach mają­cych miejsce na Dolnym Śląsku na przełomie lat siedemdzie­siątych i osiemdziesiątych XX wieku. W 2018 roku została uhonorowana Nagrodą Literacką im. Tadeusza Mycińskiego.

Renata Cygan, Juliusz Wątroba, Olśnienia. Projekt okładki i fotografie: Renata Cygan. Wiersze: Juliusz Wątroba. Wydawca: Związek Literatów Polskich Oddział w Katowicach, Katowice 2021, s. 108.

Jolanta Michna, Gdzie noc oplata krzyż. Redakcja i projekt okładki: Kazimierz Linda. Rysunek na okładce: Kinga Dziobak. Wstęp: Urszula Pantoła. Wydawca: Kazimierz Linda, Wysoka 2021, s. 60.

Jolanta Michna – urodzona w Łańcucie, mieszka w Wysokiej koło Łańcuta. Absolwen­tka Wyższej Szkoły Prawa i Administracji oraz Wyższej Szkoły Zarządzania w Rzeszo­wie. Natchnienie do pisania wierszy czerpie z codzienności, obserwując życie z dnia na dzień. Uwielbia górskie wędrówki, pośród dzikiej, nieokiełzanej przyrody. Zadebiutowa­ła wierszami w almanachu W Twoich oczach. Autorka kilkunastu zbiorów poetyckich. Nie­które z tomików przeznaczyła na cele charytatywne. Swoje wiersze pu­blikuje również w licznych antologiach, almanachach, zeszytach lite­rackich czy czasopismach regionalnych, ogólnopolskich i polonijnych. Laureatka konkursów literackich. Z okazji 10. rocznicy śmierci Jana Pawła II, tygodnik „Niedziela” nagrał klip z jej wierszem Tamtego dnia. Wiersze poetki czytane były na antenie Radia Fara. Autorka aktywnie uczestniczy w spotkaniach promujących poezję. Jest członkinią Łańcuc­kiej Grupy Twórczej Inspiratio działającej przy Centrum Kultury Gmi­ny Łańcut.

Szymon Koprowski, Requiem dla Wrocławia. Redakcja: Andrzej Malak. Korekta: Katarzyna Łozińska. Na podstawie rysunku Stefana Żechowskiego projekt wykonał Bartosz Harlender. DTP Bartosz Harlender. Oficyna Wydawnicza ATUT – Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2021, s. 232.

Szymon Koprowski jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Ma w dorobku ar­tystycznym, oprócz ilustracji książkowych, kilka­naście wystaw malarstwa i rysunku. Od dziesięciu lat zajmuje się beletrystyką. Zadebiutował powie­ścią Balkon na krańcu świata, potem przyszła kolej na Uszy van Gogha, Dybuka z ulicy Piotrkowskiej, Za chwilę zacznie padać deszcz..., a najnowsza po­wieść to Requiem dla Wrocławia.

* * *

Lata 30. i 40. XXI wieku po katastrofie klimatycznej, która objęła cały świat. Jednak globalny armagedon opisywany jest z perspektywy Wrocławia – spalonego słońcem, martwego pod każdym względem. Miasto rozedrgane pięćdziesięciostopniowym upałem, zanurzone w absolutnej ciszy, pozbawione mieszkańców, nie jest bytem waż­niejszym niż polne kamienie, wyschnięta roślinność czy rdzewiejące, znieruchomiałe tramwaje i samochody. Niezrozumiałym zrządzeniem losu globalną katastrofę klimatyczną przeżył jeden człowiek, wrocła­wianin. Żyje na krawędzi szaleństwa. Najgorzej znosi nie brak wody, tylko samotność i brak nadziei. Bywa w miejscach, o których za do­brych czasów nie miał zielonego pojęcia. Zagląda do muzeów, biblio­tek, kościołów, archiwów, odkrywa przeszłość, wydarzenia z czasów młodości poprzedzające upadek. Zdaje sobie sprawę, że i on swoim bezrefleksyjnym życiem przyczynił się do smutnego końca cywilizacji. W końcu los, Bóg, absolut czy szwankujący umysł (jak było napraw­dę, bohater nigdy się nie dowiedział) stawia na jego drodze wybitnie inteligentnego, mówiącego szympansa i od tej pory razem próbują naprawić to, co ludzkość bezpowrotnie zniszczyła...

Agnieszka Rykowska, Za blisko. Grafiki wewnątrz książki oraz na stronie tytułowej: Jolanta Trzcińska-Kijewska. Projekt okładki: Maria Kuczara. Projekt typograficzny: Maria Kuczara. Wydawca: Zaułek Wydawniczy Pomyłka, Szczecin 2021, s. 52.

Józef Zdunek, Czas wypełniony. Redakcja: Jerzy Wilgocki. Projekt okładki: Jerzy Wilgocki. Fotografie wewnątrz książki: Marzena Wolkenstein, Adam Zdunek, Józef Zdunek. Fotografia Autora: Marzena Wolkenstein. Korekta: Urszula Lona-Wilgocka. Wydawnictwo Rhytmos, Krotoszyn 2021, s. 106.

Słowo wstępne

Wachlarz tematyczny tomiku, który oddaję do rąk Szanownych Czytelnikom, jest szeroki. Główny wątek stanowią zagadnienia filo­zoficzne dotyczące ludzkiej egzystencji w świecie wielości wybo­rów prezentowane z pozycji różnych ról życiowych. Nie brak także odwołania do miejsc i sytuacji, także takich, w których tracimy poczucia bezpieczeństwa i wolności. Pojawiają się pytania, jaki człowiek ma wpływ na to, kim jest i jego oddziaływanie na spo­łeczeństwo, w którym żyje.

Moje wiersze nie dają odpowiedzi na powyższe pytania, staram się jedynie uwrażliwić Czytelnika na dylematy towarzyszące każ­demu z nas. Jeśli nawet pozwalam sobie wyraźnie stwierdzić: „tak” lub „nie”, jest to mój punkt widzenia, nie negujący własnego zdania Czytelników. Niczego nie sugeruję, ani tym bardziej nie narzucam.

Tomik zawiera również wiersze nostalgiczne, wspomnieniowe i osobiste. Zaliczam je, jak i większość wierszy z grupy „filozoficz­nej”, do poezji lirycznej, którą lubię i cenię.

Prezentowane wiersze powstały w latach 2019-2020. Część z nich była już publikowana wcześniej, przede wszystkim w cza­sopismach literackich: „Protokole Kulturalnym” i „Gazecie Kul­turalnej” oraz w zagranicznym „Dwukropku”, Miesięczniku Kulturalno-Edukacyjnym dla Polaków w Cape Town (Republika Południowej Afryki), a także w Tygodniku „Angora”.

Tomik Czas wypełniony zawierający 86 wierszy postanowiłem zilustrować fotografiami z rodzinnego archiwum. Poezja i fotogra­fia – dwa rodzaje artystycznego wyrazu - wzajemnie się uzupeł­niają, wzbogacają książkę nie tylko pod względem graficznym, ale oddziałują na wrażliwość czytelnika.

Zachęcam do lektury moich wierszy z nadzieją, że staną się źródłem nie tylko przyjemności, ale i bogatych refleksji.

Józef Zdunek, Krotoszyn, październik 2020 roku